Translate this blog

banner

Wednesday, May 16, 2018

इतक्यात आलेला एक अनुभव


१६ मे २०१८

नमस्कार मित्र आणि मैत्रिणींनो,

आज नुकताच आलेला अनुभव शेअर करत आहे.

Image result for tyre pressure checking near highway india
Image courtesy: गुगल्या भाऊ 















आपल्यापैकी बरेच जण दररोज घर ते ऑफिस दुचाकी किंवा चार चाकीवरून प्रवास करत असतात आणि

सध्या उन्हाळा असल्यामुळे बरेच दा टायरचे प्रेशर कमी होते आणि हिवाळ्यात वाढते. कधी कधी आपण रस्त्याजवळ हायवेला लागून असलेल्या छोट्या ग्यरेज मध्ये हवा भरून घेण्यासाठी थांबतो आणि त्याच वेळेस आपल्याला सांगितले जाते कि टायर पंक्चर आहे.

मी दररोज गेली ४ वर्ष बुलेटने ऑफिसला जातो आणि नेहेमीच हायवे वर हवा भरून घेतो. काही दिवसांपूर्वी  मी नेहेमीप्रमाणे हायवे वर हवा भरून घेतली आणि अचानक मेकॅनिक ने सांगितले पुढच्या टायर मध्ये हवा कमी आहे, खूपच उन होत आणि मला ऑफिसला जायला उशीर होत होता, त्यात त्याच्यात थोडा कॉन्फिडन्स कमी वाटला म्हणून त्याला नाकारून मी पुढे निघालो. ऑफिस सुटल्यावर पुन्हा टायर दाबून पहिला असता हवा जरासुद्धा कमी नव्हती, त्यानंतर मी जव्हारची सोलो राईड पण मारली.

पुन्हा गेल्या सोमवारी हवा भरायला हायवेला दुसऱ्या गरेज मध्ये थांबलो असता त्याने सुद्धा मला हेच सांगितले कि पुढच्या टायर मध्ये हवा भरून काही फायदा नाही, टायर पंक्चर आहे. बाकी यावेळेस मला थोडे खरे वाटले कारण राईड मारून आल्यामुळे कदाचित कुठेतरी गाडी पंक्चर झाली असावी.
माकॅनिक ने मला टायर दाबून दाखवून पटवून देण्याचा प्रयत्न सुद्धा केला आणि मी तयार झालो. यावेळेस सुद्धा टायर बदलायला वेळ लागेल म्हणून मी निघालो.
गाडीचे RSA (Road Side Assistance) असल्याने ऑफिस ला येऊन माकॅनिक ला बोलावून घेतले. त्याने चेक करून सांगितले कि टायर बिलकुल  पंक्चर नाही आहे.

मंडळी , सांगायचा हेतू हाच कि ज्यावेळेस तुम्ही हवा भरायला कुठे थांबता तर लगेच कुणावर विश्वास ठेऊ नका. सध्या प्रत्येक जण कमी मेहनत घेऊन श्रीमंत व्हयला बघतोय जे साफ चुकीचे आहे त्यामुळे तुम्हीसुद्धा अश्या ट्रापमध्ये सापडू नये हीच इच्छा.

धन्यवाद,

निशांत पोतदार

ब्लॉगपोस्ट कशी वाटली नक्की कॉमेंटमध्ये सांगा आणि ब्लॉग शेअर करा.
आपले फेसबुक पेजलाईक करायला विसरू नका:  https://www.facebook.com/paaulwata
YouTube वर पण Subscribe करा: https://www.youtube.com/channel/UC3GalhgUi_5i_bWBFj7odzA

Saturday, January 20, 2018

महाकाय श्री हनुमान - नांदुरा, महाराष्ट्र




माझ्या प्रिय सभासदांनो पुन्हा एकदा नमस्कार!




काही कारणांमुळे ब्लॉग लिहायला उशीर झाला त्याबद्दल क्षमस्व.
मागच्या महिन्यात काही कामासाठी खामगावला गेलो होतो, तेव्हाच ठरवले कि नंदुर्याला जायचे.

नांदुरा हे गाव इतके प्रचलित नाहीये पण हेच गाव एका खास गोष्टीसाठी फार प्रसिद्ध आहे ते म्हणजे इथला मारुती. आता तुम्ही म्हणाल त्यात काय इतके? आमच्या गावात / शहरात नाही का मारुती? नक्कीच आहे पण मंडळी, इतका मोठ्ठा नक्कीच नाही जितका इथे आहे.

होय मित्रांनो! इथे जी हनुमानाची मूर्ती आहे ती तब्बल १०८ फुट उंच आहे जी विश्वातली सर्वात उंच मुर्ती आहे आणि लिम्का बुक ऑफ रेकॉर्ड्स मध्ये नोंद केली गेली आहे.. अनेक वर्ष मला इथे भेट देण्याचा योग येत नव्हता तो अखेर आला...




शेवटी ठरले, मग मी आणि माझा मेहुणा गौरव आम्ही त्याच्या गाडीवर निघालो.
खामगाव पासून जवळ जवळ अर्धा तासावर नांदुरा आहे आणि शेगाववरून सुद्धा तितकेच अंतर असावे.

जसे आम्ही नंदुर्याला येत होतो तसतशी हनुमानाची मुर्ती मोठी होत जाताना दिसली जसे समर्थ रामदास स्वामींनी हनुमानाचे वर्णन केले आहे.. "वाढता वाढता जाये ; भेदिले सुर्यमंडळा!" आणि "भीमरूपी महारुद्रा!"

मारुतीची प्रशस्त मुर्ती डोळ्यात मावत नव्हती. खरोखरच स्वामींनी वर्णन केल्याप्रमाणेच तो भीमरूपी महारुद्र होता.. जवळ जाताच आपण किती ठेंगणे आहोत याचा प्रत्यय येतो.





महाकाय मारुतीची माहिती:

महावीर मारुतीची अनेक मंदिरे भारतात आहेत पण इथे विश्वातली सर्वात उंच मुर्ती विराजमान आहे.

 श्रद्धा का प्रतिरूप है जो,
संकल्प जहां न अधुरा है|
बसते है विराट हनुमान जहां,
वह भाग्यशाली ग्राम नांदुराहै||

देशाच्या राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ६ वर नांदुरा गाव आहे. गावाच्या पश्चिम दिशेला भारतातली सगळ्यात उंच १०८ फुट उंच महाकाय  मारुतीची मुर्ती आहे.मूर्तीच्या भूमी पूजनाचा कार्यक्रम २१ ऑक्टोबर १९९९ नंतर करण्यात आला. १७ फुट पाया  खोदून त्यावर ४२ X ४६ फुट आणि ८ फुट उंच चबुतरा बनवून त्यावर मूर्तीचे निर्माण कार्य सुरु केले गेले. पाया पासून ते मूर्तीच्या डोक्यापर्यंत उंची १०८ फुट आहे.


मूर्तीच्या निर्माण कार्यात ३७५ ट्रक सिमेंट, ४०० क्विंटल लोखंड वापरले गेले आहे. मुर्ती मजबुत बनवण्यासाठी २५ mm च्या ८० सळया दोन्ही पायांतून पुर्ण शरीरात टाकल्या आहेत.मुर्ती प्रत्येक तासाला PH 350 KM वेगाचे वादळ आणि ४-५ रीस्टेल स्केल चा भूकंप सहन करू शकते हे मूर्तीचे खास वैशिष्ट आहे.
जवळ जवळ दीडवर्षाच्या  कालावधीनंतर मुर्ती पुर्ण तयार झाली.

मूर्तीची छाती -७० फुट 
पायाचा तळवा -३२ फुट
गदेची लांबी -३४ फुट
मुकुटाची लांबी -१५ फुट 


मारुतीचे दर्शन घेतले आणि अगदी जवळ जाऊन मुर्ती पहिली. लवकरच मूर्तीचा जीर्णोद्धार होणार आहे असे समझले. मूर्तीच रंगकाम आणि डागडुजी सुरु होणार असुन, मला मिळालेल्यामाहिती प्रमाणे येत्या सहा महिन्यांत पुर्ण होऊ शकते, तेव्हा जून २०१८ नंतर नक्की इथे भेट द्या.

दर्शन झाले, फोटो काढले आणि मागे एक सुंदर मंदिर दिसले, तेव्हा समझले कि ते तिरुपती बालाजीचे आहे. मंदिरात राधा कृष्णाच्या लीला करताना अनेक सुंदर मुर्त्याआहेत तसेच  गणपती, गरुड यांची सुद्धा मंदिरे आत आहेत.  सभा मंडप तर फारच छान आहे. मंदिराला आणि मूर्त्यांना रंग देणाऱ्या कलाकारांचे विशेष कौतुक!
त्यांनी मंदिरातल्या प्रत्येक मूर्तीत प्राण ओतून रंग रेखाटले आहेत आणि त्याची प्रचीती आपण स्वतः ज्यावेळेस मंदिराला भेट देऊ तेव्हाच कळेल.

मंदिरात, संस्थाना मार्फत अनेक सेवा देण्यात येतात जसे, बालाजी मंदिराखालीच गरिबांसाठी एक हॉस्पिटल आहे जिथे मोफत डोळ्यांच्या शत्रक्रिया करण्यात येतात.
मंदिराचे काम अजून चालू आहे , तरी जून २०१८ च्या नंतर भेट दिल्यास तुम्हाला फायदा होईल.

नांदुरा कसे जायचे?

मुम्बई वरून येणार असाल तर विधर्ब एक्स्प्रेस किंवा अमरावती ने नांदुरा ला उतरून जाऊ शकता किंवा शेगाव वरून सुद्धा बस , रिक्षा आहेत.

खाली दिलेल्या लिंक वर फोटो पहावयास मिळतील.

महाकाय श्री हनुमान, नांदुरा 



ब्लॉग कसा वाटला? नक्की सांगा आणि पाऊलवाटा YouTube Channel Subscribe नक्की करा.




मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेंद्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम |
वातात्मजं वानरयुथमुख्यं श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये....

|| जय श्री राम जय हनुमान ||


Thursday, January 18, 2018

लवकरच येतोय नांदुरा महावीर हनुमानाची माहिती घेऊन....



लवकरच येतोय नांदुरा महावीर हनुमानाची माहिती घेऊन.... 

तोवर आपल्या पाऊलवाटा YouTube channel ला subscribe नक्की करा.....

==> पाऊलवाटा YouTube

Wednesday, December 27, 2017

माळशेज घाट बाईक राईड


नमस्कार,

आज बऱ्याच दिवसांनंतर काहीतरी घेऊन येतोय....

असेच एकदा विचार करत होतो, कि जिथे मी राहतो तिथल्या लोकांसोबत एकदा बाईक राईड करायची.
दिवस पण थंडीचे आहेत आणि याच दिवसात सकाळीच बाईक रपेट मारायला मज्जा येईल.
बिल्डिंगच्या ग्रुप वर टाकले आणि काही जण यायला तय्यार पण झाले.

दिवस ठरला, सकाळी ६ वाजता बायकर्सना माळशेज घाट मार्गाच्या आणि इतर सूचना देऊन आम्ही निघालो.

पहाटेची बोचरी थंड हवा आणि समोर दिसणारा मोकळा रस्ता आम्हाला माळशेज घाटात जायचा उत्साह देत होता.
सकाळच्या वेळेस आणि रस्ता सामसूम असल्यावर बुलेट चालवायची मज्जा काही औरच!

मुरबाडच्या पुढे टोकावडे गावाजवळ एका ठिकाणी थांबून रावण साहेबांनी सोबत आणलेल्या इडली चटणीवर ताव मारला.

थोडे फोटो सेशन करून आम्ही पुढे निघालो. निघतानाच ठरवून निघालेलो कि २ तासात माळशेज घाटात पोहोचायचेच पण काही तांत्रिक अडचणींमुळे जमले नाही.



जस जसे पुढे जात होतो तसा वळणदार आणि दोन्ही बाजूनी झाडी असलेला रोड लागत होता. मधेच एखादे खेडेगाव लागायचे. तिथे खेळणारी लहान मुले पाहून मला माझे बालपण आठवले. जेव्हा मामाच्या गावाला जायचो अशीच मस्ती करायचो मित्रांसोबत.

आणि शेवटी घाटाच्या पायथ्याशी आलो. तिथेच ठरवले कि कोणालाच मागे ठेवायचे नाही आणि कोणीही जास्त पुढे जायचे नाही कारण "अति घाई ; संकटात नेई!" 😀😀

येणाऱ्या प्रत्येक स्पॉटवर आम्ही फोटो काढत चाललो होतो. आमचे शेवटचे ठिकाण होते MTDC रेसोर्ट, माळशेज घाट.

आणि शेवटी आम्ही माळशेज घाट MTDC रेसोर्ट ला पोहोचलो.

येताना आम्ही टीटवाळा जवळ एका धाब्यावर जेवलो आणि संध्याकाळीअंदाजे ५ वाजता परत घरी पोहोचलो.










माळशेज घाटात जायचा रोड एकदम सरळ आहे. कल्याणवरून जाणार असाल तर शहाड मार्गे जावे.
कल्याण ते माळशेज घाट हे अंतर १०० किलो मीटर आहे.

खाली फोटो ची लिंक देत आहे.
Malshej Ghat Ride

ब्लॉग कसा वाटला हे नक्की सांगा आणि माझ्या YouTube channel ला subscribe करायला विसरू नका.
धन्यवाद,
निशांत पोतदार

YouTube: पाउलवाटा
Facebook: https://www.facebook.com/paaulwata/








Monday, February 27, 2017

असेच काहीतरी वेगळे .... बघा आवडतेय का ...


Tagg Inferno Bluetooth Headphones
आजच घरी आलेत... Rs. २०९९ ला विकत घेतलेत माझ्यासाठी ...

माझ्याकडून माझ्यासाठी वाढदिवसाचे advance मध्ये गिफ्ट :P :)

मराठी भाषा दिनाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा!


थोडं उशिराच... 

पण मराठी भाषा दिनाच्या आपणा सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा! 

आपली मराठी भाषा अशीच चिरायू होवो...

Saturday, March 26, 2016

Royal Enfield Ride to Palghar



नमस्कार..

१५ डिसेंबर २०१५ रोजी मी SR Motors उल्हासनगर येथून नवी कोरी क्लासिक ३५० सीसी बुलेट विकत घेतली होती तेव्हा कळाले कि SR Motors bullet rides पण काढतात. पण मला जायचा योग येत नव्हता, शेवटी तिथेच काम करणारे श्री सुहास मोरे यांनी मला पालघर राईड बद्दल सांगितले तसेच SR Motors च्या group मध्ये add केले.  जवळ जवळ ३० जणांनी confirmation दिले.

ठरल्याप्रमाणे पहाटे ५.४५ ला showroom च्या बाहेर भेटायचे ठरले. एकेक करून सर्वजण जमले. काही वेळात ठाणे घोडबंदर मार्गे पालघर ला जायला आम्ही निघालो.

माझी हि पहिलीच बुलेट राईड. सुरुवात चांगली झाली. रोहित प्रत्येकाला गाडीचे पेपर जवळ असण्याच्या सूचना देत होता. 
एका मागे एक येणाऱ्या बुलेट पाहून लोकं आमच्याकडे पाहत होती. कुठेतरी मला सुद्धा जाणवले कि काही काळापूर्वी मी पण त्यांच्यातलाच एक होतो. असा ग्रुप जाताना पहिला कि वाटायचे मला सुद्धा जायला आवडेल पण गाडी नव्हती....

पुढे घोडबंदर रोड वर उतरून rout set केला. आतिश ने सर्वांना राईड instructions दिल्या.
काहीवेळ तिथे थांबून फोटो काढले, सकाळचे फ्रेश वातावरण आणि बुलेट राईड... क्या combination.. 
मज्जा आली. पुढचा आमचा स्टोप होता हॉटेल फौंटन, ठाणे.

हॉटेल ऐन मोक्याच्या जागेवर होते. फटाफट सर्वांनी नाष्टा ओर्डर केला. अर्धातास थांबून आम्ही सर्व निघालो. एका सरळ रेषेत उभ्या बुलेट पाहून लोकांच्या नजरा गाड्यांकडे वळल्या आणि त्यांना पण आमच्या गाड्यांसोबत सेल्फी काढण्याचा मोह आवरता आला नाही. 
थोडावेळ फोटो काढून आम्ही पुढच्या प्रवासाला निघालो.

या राईड मध्ये मला सर्वात जास्त आवडले ती शिस्त.. येणारा प्रत्येकजण हा राईडर होता तरी सुद्धा सरळ एका लाईनीत गाडी चालवत होते. त्यात ३ लीड होते एक सर्वात पुढे एक मध्ये आणि एक शेवटी...

रोड मस्तच होता.. एकदम सुस्साट तरी सुद्धा सर्वजण जवळजवळ एकाच स्पीड मध्ये गाडी चालवत होते. राईड चे आणखी एक गोष्ट मी mark केली ती म्हणजे भले उजाडले असेल तरीसुद्धा सर्वांचे headlamp चालू होते. त्यामागे सुद्धा एक कारण आहे ते म्हणजे मागून येणारा आपला राईडर mirror मध्ये दिसला पाहिजे आणि group member सहजासहजी ओळखता येतो.

एकमेकांचे cooperation and support was mind-blowing.   

एक एक तासांचे break घेत आम्ही पालघर ला चाललो होतो. मधेच वळणदार रोड तर मधेच सरळ रस्ता येत होता. प्रत्येक वळणावर एक नवीन अनुभव येत होता. मधेच एक घाट लागला तो उतरलो कि आपण सफाळे ला निघतो.
पुढे केळवे रोड रेल्वे स्टेशन लागले. बाजूच्या रोड ने सरळ गावातून केळवे बिच वर जायचा रोड आहे. गावातून जाताना जुने दिवस आठवले जेव्हा मामा/माउशीच्या घरी जायचो.

आणि शेवटी आम्ही destination गाठले. सकाळचे १० वाजले होते. मस्त सोसाट्याचा वारा पण सुटला होता त्यामुळे लांबच्या प्रवासाचा थकवा बिल्कुल जाणवला नाही. 

भरपूर फोटो काढले नंतर बिचवर फिरून परतीच्या प्रवासाला निघालो. मधेच एका छान रेसोर्टमध्ये जेवायला उतरलो.
जेवतानाच अतिश आणि सुरेश राव यांनी पुढची ट्रीप फायनल केली. ३ दिवस तारकर्ली, कोकण १००० किमी राईड. इथे जायचा मी १००% प्रयत्न करणार. :) :)  

जेवून दुपारी ३.३० ला आम्ही निघालो आणि direct फौंटन हॉटेललाच भेटायचे ठरले. रस्ता जवळजवळ माहितीच होता म्हणून प्रत्येकजण सुसाट पण शिस्तीत जात होता.

संध्याकाळी ६ वाजता हॉटेलमध्ये चहा/ कॉफी घेऊन सगळ्यांना हाय बाय करत परतीच्या प्रवासाला निघालो.

तुम्ही इंटरेस्टेड आहात बुलेट राईडसाठी? मग SR Motors उल्हासनगर ला भेट द्या तिथे अतिश (Manager) किंवा सुहास मोरे भेटतील. 

नोट: 
1.राईडला  जाताना शक्यतो riding (safety) jacket, gloves, knee guards and sunglasses असणे केव्हा हि योग्य आणि Helmet is MUST.
2. आगाऊ riders ला इथे पुन्हा बोलावले जात नाही. :)
 

ब्लॉग पोस्ट आवडल्यास नक्की कळवा.

धन्यवाद,
निशांत पोतदार
www.fb.com/nishantpotdar
Instagram: @thenishantpotdar
पाऊलवाटा पेज लाईक करायला विसरू नका: www.fb.com/paaulwata

Have a Happy and Safe riding..




 

Tuesday, March 1, 2016

दिंडीगड शिवमंदिर


नमस्कार...
पुन्हा एकदा बऱ्याच दिवसांनंतर एक छोटा ट्रेक घेऊन आलोय.

बरेच दिवस झाले होते कुठे मागच्या पावसाळ्यात कुठे तरी जायचे होते पण जाणार कुठे?  Option सुचत नव्हता.. एके दिवशी बाल्कनीत उभा राहून असेच दूर पाहत असताना मला एक मंदिर दिसले .. उंच आणि हिरव्यागार डोंगरावर एक टूमदार असे छोटे देऊळ होत ते. बऱ्याचवेळा ठाणे नाशिक हायवेवरून दिसायचे पण कसे जायचे ते माहित नव्हते.
 शेवटी बाल्कनीत उभा उभा राहुन मोबाईलच्या होकायंत्राचा (Compass) चा वापर करून location शोधले. पुढे google map वापरून रस्ता मिळवला...
त्या मंदिराचे नाव होते दिन्डीगड शिवमंदिर..

बस्स... ठरले.. मित्राला विचारले आणि तो हि हसत हसत हो म्हणाला.. दिवस ठरला..
९ ऑगस्ट २०१५

आदल्या दिवशी रात्री सगळी तय्यारी करून ठेवली होती..  map पण download करून ठेवला होता म्हणजे ऐन वेळेवर पंचाईत नको..

ठरल्या प्रमाणे सकाळी विजयला वायले नगर, कल्याण वरून pick केले आणि दुर्गाडी मार्गे आम्ही मुंबई-नाशिक हायवे ला आलो. पुढे सरळ भिवंडी रोड पकडून सोनाळे गावात गेलो... रस्ता थोडा खराब होता पण इंग्रजीत एक म्हण आहे ना.. "Where there is a will there is a way.."  डोंगराच्या पायथ्याशी MIDC area  असल्याने थोडी घाण आहे. केमिकल आणि रस्त्यांवर सांडलेल्या ग्रीस, डीजेल मुळे रस्ते थोडे निसरडे होते आणि पाऊस
असल्याने चिखल हि होता त्यामुळे बाईक नीट चढत नव्हती. शेवटी दुसऱ्याच एका रस्त्याने जाऊन गाडी डोंगराच्या पायथ्याशी उभी करून पुढे चालत मार्गक्रमण केले.

पावसाळा असल्याने वातावरण छानच होते. दूर पावसाने भरलेले काळे ढग दिसत होते.
मंदिराच्या दिशेने चालणे सुरु केले कि पहिले लागतो तो ह.भ.प. चिंतामणी महाराज पाटील यांचा आश्रम आणि गोशाळा.
मंदिराच्या दिशेने जाताना थोडे

गोंधळल्यासारखे होऊ शकते कारण थोडे पुढे आल्यावर दोन फाटे फुटतात, आपण डाव्या दिशेने चालणे सुरु ठेवा... थोडे वर आलो आणि तहान लागली आणि ऊन पडल्यामुळे विजय थकला :)  थोडे फोटो काढून त्याला boost केला.


जस जसे वर जातो तसे आपण कोकणात आल्याचा भास होतो.. आणि का नाही होणार वातावरणच तसे होते. गर्द हिरवी झाडी, बाजूला छोटी का होई ना पण दरी होती. मधेच वारा सुटायचा.. थोडे पुढे सरकलो आणि म्याव म्याव असा आवाज येऊ लागला... तेव्हा बाजूने जाणाऱ्या साधू बाबा ला विचारले तेव्हा तिथे मोर असल्याचे आम्हाला कळाले..

video shoot करण्याचा पूर्ण प्रयत्न केला.. पण तेव्हा मोर काही ओरडले नाहीत.  पूर्ण शांतता असल्यास मोर ओरडल्याचा आवाज नक्की येतो. आम्ही ऐकला पण रेकॉर्ड करायला नाही मिळाला.
असो..

 वाटेत जाताना शंकराचे एक छोटे मंदिर लागते. तिथून डाव्या बाजूने पुढे जायचे.
थोडी उंच आणि निसरडी चढण आहे.. हि चढण एकदा पार केली कि आपण जवळजवळ मंदिराच्या पायथ्याशीच असतो.

नेहेमीप्रमाणे फोटो काढत आम्ही मंदिराच्या पायथ्याशी आलो..

मंदिरच्या बाहेर सभा मंडप बनवलेला आहे, थोडे काम बाकी आहे. आजूबाजूला संपूर्णपणे हिरवा निसर्ग आहे.  भगवान शंकराचे मंदिर हि साधेच आहे.
दर्शन घेऊन झाल्यावर मंदिराबाहेरचे वातावरण अचानक बदलले... सगळीकडे काळे ढग पसरले आणि जे मी काही वर्ष मिस केले ते मला अनुभवायला मिळाले. मंदिराच्या सभामंडपात चारी बाजूने ढग आत यायला लागले.. जणू काही स्वर्गात असल्याचा भास होत होता.  थोड्यावेळात पाउस सुरु झाला आणि हा निसर्गाचा बदल मला अनुभवता पण आला आणि रेकॉर्ड सुधा करता आला. खास माझ्या वाचकांसाठी व्हिडीओ शेअर करत आहे.


हे दोन्ही व्हिडीओ नक्की बघा.
दर्शन झाल्यावर विजय ने घरून आणलेली ईडली आणि सांभारावर ताव मारला.
वातावरणात असलेला गारवा आणि तिथला निसर्ग सोडून आम्हाला पुन्हा खाली यायची इच्छा होत नव्हती पण काय करणार.. ये जालीम भुख ... आणि रविवार होता..  :D लवकर निघायचे होते.. कारण पुढचा प्लान होता कल्याण च्या बाहेर असलेल्या नार्याच्या धाभ्यावर मिळणारी चिकन हंडी आणि गरमगरम भाकरी...


म्हणून भर पावसात बाईक वरून धमाल करत बापगाव गाठले.. आणि मग काय.... आम्ही दोघे आणि चिकन हंडी...

तोंडाला पाणी सुटले ना??

दिन्डीगड ला कसे जायचे?

ठाण्यावरून येणार असाल तर मुंबई नाशिक हायवे वरून भिवंडीला वळणे तिथून थोडेच पुढे सोनाळे गावात रस्ता जातो. कोणीही दिंडीगड मंदिराचा पत्ता सांगेल.
पावसाळ्यात जात असाल तर सांभाळून राहा कारण जंगल असल्यामुळे साप असू शकतात.

ब्लॉग आवडल्यास नक्की कमेंट करा.



Monday, July 6, 2015

सगुणा बाग





बर्‍याच दिवसापासून कुठेतरी जायचं होतं पण प्लान बनत नव्हता आणि वेळ हि मिळत नव्हता.. म्हणून लगेच या आठवड्यात प्लान बनवला तो पण मी नाही... या वेळेस आमच्या सौ ने.. :D आणि स्पाॅट ठरवला कर्जत जवळचा सगुणा बाग.   


येथे जाण्यासाठी २ दिवस आधी बुकिंग करावं लागते. तसं बुकिंग करून या शनिवारी आम्ही गेलो होतो. One day picnic साठी सकाळी ९ ते ५ हि वेळ आहे. 


सकाळच्या खोपोली ट्रेनने आम्ही नेरळ ला उतरलो.  नेरळ पश्चिम ला बाहेर पडला असता बस स्टैंड वरून स्पेशल रिक्शा मिळतात. जाताना १०० आणि परतताना १३० हे दर ठरलेलेच आहेत त्यामूळे रिक्शाचालकांशी हुज्जत घालण्यास वेळ घालवू नका. 

जवळजवळ १० मिनिटांत आम्ही सगुणा बागेत आलो. आत entry केल्या केल्या गावाला आल्याचा feel येतो. Reception counter वरची व्यक्ति आपले निट स्वागत करुन व्यवस्थित माहिती देते. 

जवळच बॅग ठेवण्यासाठी लाॅकर ची व्यवस्था केली आहे. १०० deposit देऊन तुम्ही लाॅकर घेऊ शकता. लगेच फ्रेश होऊन breakfast कडे मोर्चा वळवला. मस्तपैकी पोहे आणि इडली सांबार वर ताव मारून माहितीसाठी गाईड घेतला आणि आम्ही फिरायला निघालो. 





थोडा अबोला असलेला आमचा गाइड रोहन हळुहळु गप्पा मारण्यात आणि माहिती देण्यात चांगलाच रमला.... अनेक प्रकारच्या झाडांची आणि वनस्पतींची माहिती द्यायला सुरुवात केली. जसजसे पुढे जात होतो तसतशी न पाहिलेली फुले, वनस्पति झाडे दिसू लागली. 


जवळजवळ ५० एकरच्या परिसरात सगुणा बाग पसरली आहे. Explore करताना आणि फोटो काढताना मजा येत होती. 


मधेच बैलगाडी वरून रपेट मारली.. तेव्हा जूने दिवस आठवले... लहानपणी ऊन्हाळ्याच्या सुट्टीत जेव्हां गावाला जायचो आणि फुकटात कुणाच्याही बैलगाडीत बसून गाव हुंदडायचो. 

फिरत फिरत पुन्हा मेन गेट जवळ आलो तेथे मस्तपैकी थंडगार कोकम सरबताची व्यवस्था केली होती.  सरबत पिउन आम्ही पुढे निघलो…
मल्लखांब चे practical बघून आम्हाला गाइड ने एका तलावाजवळ थांबण्यास सांगितले जिथे मोठे मासे दाखवण्याचा कार्यक्रम होणार होता. थोड्याच वेळात काही मुलांनी पाण्यात उतरून अनेक जातींचे मासे दाखवले त्यात पिरान्हा पण होता. 


शो संपल्यावर आम्हाला उल्हास नदीवर नेले त्यापूर्वी चहा काॅफी ब्रेक ऊरकला..


नदीवर swimming, buffalo riding आणि boating होते. सगळे म्हशीवरुन फिरण्यात गुंग होते तेव्हा आम्ही सेल्फी काढण्यात बिझी होतो. जवळजवळ २ तासांनंतर जेवण होतं. साॅल्लीड भूक लागली होती म्हणून मस्तपैकी चुलीवरच्या जेवणाचा आस्वाद घेतला. 



जेवणानंतर काहि वेळात snake show होता. ३ जातींचे सर्प आम्हाला दाखविण्यात आले. नागाची, धामणीची आणि खोडसे (viper) ची माहिती छान समजावुन सांगितली तसेच नंतर काहि अति उत्साही पर्याटकांनी सापाला अंगावर घेऊन सेल्फी काढल्या...


आमचा नंतर चा schedule होते बोटिंग आणि fishing


एका छोट्याशा तलावात पैंडल मारता येणारी बोट होती. Boating करून नंतर थोडीफार shopping करुन आम्ही घरी निघालो.







सगुणा बागेत कसं जायचं?
रेल्वे ने जाणार असाल तर central railway च्या नेरळ (माथेरान) स्टेशन वर उतरून वेस्ट ला बाहेर पडुन रिक्शा मिळेल. १०० जाताना आणि परतताना १३०/-.
अधिक माहितीसाठी www.sagunabaug.com येथे भेट देणे.

धन्यवाद...
निशांत पोतदार


लेख कसा वाटला ते नक्की सांगणे.